مثلی لا یبایع مثله
مثل من با مثل او بیعت نمی کند. حسین بن علیاین مثل من و مثل او کیست که هزار و اندی سال است هنوز زنده است و مرگی برای مثل او متصور نیست وانگار هر روز عاشوراست و تاریخ تقسیم شده به او و ضد او .مگر این قابیلیان کیستند که خون هابیل هر روز از چنگال انان بر زمین می چکد. مثل من کیست ومثل او کیست که این جنگ از اول تاریخ اغاز شده و پایانی
.ندارد.جدال هر روزه هابیل و حسین با قابیل و یزید چرا این چنین شده که هیچگاه امیدی به پایانش نبوده است .
این استمرار چرا این گونه به درازا کشیده است که همیشه مثل حسین در برابر مثل یزید قرار می گیرد و صلحی بین انها برقرار نمی شود .
و چرا سیر تاریخ اینگونه هروله کنان کمر به نابودی مثل من و پیروزی مثل او گرفته.و اگر قرار به صلحی بوده همیشه اجباری بوده برای مثل من و به تخت نشستن مثل او.همیشه ماههای حرام و انتظار تنها برای حسینیان تاریخ بوده و ظلم و ستم و بر مسند نشستن برای یزیدیان
.و اگر روزی و روزگاری نامی ازحسینیان مانده انهم بعد ازمدتی تبدیل به ابزار دست ظالم شده برای تخدیر عوام. این گوسفندان خدا برای گریستنی بی خاصیت و عزاداریی بی معنا تنها برای گرم کردن مجلس چون اویی. و این همه بر سر و سینه زدن تنها برای مشروعیت بخشیدن به چون اویی . و اینک ماییم و این ماههای حرام که امیدی به پایانش نیست و در برابر خسروانی عمامه پیغمبر بر سر نهاده.چرا این ماههای حرام اینگونه بر تاریخمان چنبره انداخته که بر دستانمان قفل مرگ زده و بر لبهایمان مهر سکوت . مگر قرار نبود هر روزمان عاشورا باشدو هر ماهمان محرم. مگر قرار نبود که اگر دین نداریم لااقل در دنیایمان ازاده باشیم. مگر داد نزدیم دور است ز ما تن به مذلت دادن؟
پس چرا خود را اسیر این ماههای حرام کرده ایم و امیدی عبث به اینده. اما امیدی نیست. باز هم ماییم و صبر و خار در چشم و استخوان در گلو . وباز هم انتظار که بگذار این ماههای حرام بگذردتا شاید مثل منی پیدا شود که با مثل اویی برای ایجاد حقی و برای اگاهی بخشی مجددی به نبرد بر خیزد. شاید این بار مسیر تاریخ عوض شود
.شاید.......